Beck w Sejmie

Dzisiaj mija 69 lat odkąd Józef Beck, ówczesny Minister Spraw Zagranicznych, wygłosił najsłynniejsze chyba przemówienie w dziejach polskiego Sejmu.

Pokój jest rzeczą cenną i pożądaną. Nasza generacja, skrwawiona w wojnach, na pewno na pokój zasługuje. Ale pokój, jak prawie wszystkie sprawy tego świata ma swoją cenę, wysoką, ale wymierną. My w Polsce nie znamy pojęcia pokoju za wszelką cenę. Jest tylko jedna rzecz w życiu ludzi, narodów i państw, która jest bezcenną. Tą rzeczą jest honor.

Lubię takie punkty zwrotne. Wybierzesz skręt w lewo albo w prawo. I cofnąć się już nie można, zmieniasz historię.

Zastanawiam się często czy Beck był “generałem planującym poprzednią wojnę”. To znaczy, na ile był świadomy odmienności nadciągającego konfliktu. I co by zrobił gdyby wiedział choć 10 % z tego co my wiemy dzisiaj o tej wojnie. Bo przegraną z Niemcami miał chyba wkalkulowaną w niebezpieczeństwo swojego zawodu. Ale porażki połączonej z eliminacją poważnych grup ludności raczej się nie spodziewał.
Gdybologia… choć ciekawa.

Tak Beck opisywał przygotowywanie przemówienia post factum:

Przygotowując to przemówienie, myślałem o Komendancie, który nieraz powtarzał: gdy człowiek ma przed sobą kilka dróg, gdy męczy się i waha i nie wie, którą wybrać - niech wybiera drogę honoru, ta zawsze będzie właściwsza.

Czy aby na pewno?

Explore posts in the same categories: Historia, Polityka, Polska, Przemyślenia, Różne

Tags: honor, Józef Beck, pokój, przemówienie, wojna

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.